سیماى حضرت فاطمه علیهاالسلام
در روز قیامت
چهره مقدس و ملكـوتى فاطمه زهرا علیهاالسلام در تاریخ اسلام آنقدر تابناك و روشـن است كه چنـدان به تحقیق و بـررسـى نیاز نـدارد، اما با تـوجه به ایام شهادت آن بزرگوار شایسته است اندكى درباره فضایل حضـرتـش گفتگـو كنیـم. بـر ایـن اسـاس، به سـراغ روایات نـورانـى معصـومان علیهم السلام مـىرویـم تا بـا مقام و جایگاه آن حضـرت در قیامت آشنا شویم.
می خندم
من به دنیای خودم می خندم
به نفسهای خودم می خندم
توی دریای غم و تنهایی
به مسیحای خودم می خندم
چو صدف رد عطش افتادن
به سراپای خودم می خندم
شب و آیینه و تقدیری گنگ
به تماشای خودم می خندم
آخرین لحظه رفتن تا اوج
من به پروای خودم می خندم
شب هجر است و زمین می گرید
من به فردای خودم می خندم
(ام.خـزان)
ابر در آسمان نمی گنجد ، سینه رعد و برق پر درد است
باز انگار پشت این دریا ، رد پای غریب یك مرد است
باد صحرای سینه سوزان شد ،چشمهای چمن سخن گفتند
گونه سرخ انتظار اینجا ، مثل پاییز باغمان زرد است
گامهایش چه محكمند انگار ، زیر گامش شكست جان می داد
آتش آفتاب تابستان ، در حریم نگاه او سرد است
كوچه باغ سكوت را لرزاند ، ارتعاش عبور اندامش
در طلوع نگاه لبخندش ، صخره های عظیمی از درد است
رود غم گام در چمن برداشت ، قطره قطره سكوت را بلعید
باز هم یك غریبه می فهمد ، چشم غربت چقدر نامرد است
مشكِ خالی
دیدی آخر به لب آب رسیدی عباس ؟
برلب آب بگو عشق چه دیدی عباس ؟
آب در دست و لبت تشنه و مشكت خالی
چه شد ای ساقی از او دست كشیدی عباس؟
شهد شیرین چه عشقی ، ز چه سیراب شدی؟
جرئه ای آب ز دستت نچشیدی عباس ؟
مشكت از آب پُر و تیر تو را می بوسید
باز هم بال گشودی و پریدی عباس
آمد از كینه عمودی كه رخ ماه گرفت
غرق خون گشت تمامی سپیدی عباس
بال بشكسته ، سرت سرخ و لبانت خندان
مادر عشق به بالین كه دیدی عباس ؟
تیر زد بوسه به چشم سیه ات ، اما تو
دل از آن عشق خدایی نبریدی عباس
دستهایت به زمین خورد و به دریا رفتی
موج عشق آمد و تاعرش رسیدی عباس
شــریان
در سینة شب ، مانده در توفان چشمت
خشكیده دل ، لب تشنة باران چشمت
شبگردهای آسمان ، پرنور هستند
از انعكاس خنجر برّان چشمت
دستی به بالا ، آستین جا مانده از عشق
در حسـرت زنجیرة ایمان چشمت
رود دلم جاریست در راهی كه شاید
روزی رسد بر بستر جریان چشمت
رگبرگهای قامتم را پاره كردند
دستی بكش بر دیده با شریان چشمت
چشمان خونبار عطش می سوزد آخر
در التهاب آتش سوزان چشمت
تار است دنیا ، چشمها در انتظارند
وقت ظهور عشق بی پایان چشمت
دستان ذوالفقار علی را به قبضه بست
وقتی طلوع كرد دل شمس در سحر
ماه زمین به سینه محراب خون نشست
التماس دعا
(ام.خزان)
شهادت جانسوز لنگر آسمان و زمین
مولی الموحدین
علی ابن ابیطالب را به همه عزیزان تسلیت عرض می كنم
لطفا در این شبهای عزیز ما را از دعای خیرتان محروم نفرمائید .
رعد
چشم در چشمهای من می دوخت ، با رخی زرد باز می خندید
در نگاه دلش هوا ابری ، كوهی از درد باز می خندید
اشك بر روی گونه اش غلطید ، قطهر قطره سكوت جاری شد
از زمین خار و سنگ می بارید ، در شبی سرد باز می خندید
كوچه های خیال تعطیل است ، مرگ در باغ بال و پر می زد
غنچه پیر ناله سر می داد ، غنچه ای فرد باز می خندید
خنده اش طعم تلخ تنهایی ، بازهم تلخ تر پر از غم بود
ابرهای دلش پر از باران ، رعد نامرد باز می بارید
ساحل سخت چانه اش دیگر ، روی امواج اشك لرزان شد
مرگ در كام خود فرو بردش ، قله درد باز می خندید
آسمان بهار ابری شد ، چكه چكه خزان فرو می ریخت
شهر در انحصار تنهایی ، روح آن مرد باز می خندید
از روزگار جز غم و محنت ندیده ای
خوشنود باش از همه فرزندهای خویش
اكنون كه در جوار گلت آرمیده ای
(ام . خزان )
روحش شاد و یادش گرامی باد
شكسته بغض ستاره و ماه می میرد
كنار بستر شب در پگاه می میرد
سپیده بال گشوده و ابر با حسرت
میان خرمن باد سیاه می میرد
ستاره می شكند ذره ذره می ریزد
بسوز خنجر یك اشتباه می میرد
عروس صبح به سر یالهای خونین داشت
هنوز شاعر شب در گناه می میرد
و موج مرگ زبان می زند به آن چشمی
كه قطره قطره درونش گیاه می میرد
یك روز هم من و تو و یك عالمه خبر
از دشتهای خالی و فریاد بی اثر
یك روز هم میایی و ما نیستیم و باز
دنیا و خاطرات من و سینه ای سپر
یك روز هم طلوع تو در روز مرگ من
اندوه و حسرت و دل سرو و سر تبر
یك روز هم مترسك و گنجشكهای باغ
یك كودك و نشانه و سنگ و صدای سر
یك روز هم گلوی عطش خیس می شود
در لابه لای تركش و تیر و تب خطر
یك روز ، شب شده است بیا تاب ، رفته است
این هم من و دو چشم و غزلهای در به در
(ام.خـزان)
ذوالفقار
از فكر رفتنت ، تن من زار می شود
روحم به خون نشسته و بیمار می شود
از فكر رفتنت ، دل خفاشهای پیر
از لابه لای دشت ، پدیدار می شود
آتشفشان دلهره ام در تلاتم است
تیغ گدازه بر سرم آوار می شود
رفتی و شمعِ شادیِ شبهایِ من خموش
نطق سیاه حادثه پربار می شود
رفتی و خلوتم پُرِ از خالیِ تو شد
هر روز هم نبودِ تو تكرار می شود
وقتی كه شورِ شهدِ شب از راه می رسد
دست دلم به دامنت احضار می شود
اما دوباره سایه دل با طناب وَهم
در تنگنای شایعه ، بردار می شود
چشم حیا نشسته به گل ، چشم بی حیا
در تارِ تنگِ تیرگیش ، هار می شود
دیگر بیا كه دست تو بر فرق خیس شب
چون ذوالفقارِ حیدرِ كرار می شود
(ام.خــزان)
خورشید بر نیزه
آنسان كه ستاره اشك را می فهمید
خورشید ، درون خون خود می غلطید
در گودی مقتل از شنهادت می گفت
از دشنه و تیر و از رشادت می گفت
تقدیر ، میان ظهر عاشورا بود
عباس ، لبش كویر و دل ، دریا بود
دریا چه خجل شد از گلوی عباس
تیر ستم است ، روبروی عباس
سر سینه سپر نمود و فرقش بارید
وقتی كه علی اصغر لیلا خندید
در حلقه خون ، لبان او سیراب است
چشمام شهادت طلبش بی تاب است
تیر آمد و چشم آسمان را بوسید
دردانه گل باغ علی را بوئید
دامان زمین فرش تن دریا شد
خورشید ، بروی نیزه پا برجا شد
دریا به خروش آمد و عاشورا
شد نقطه عطف دین ما در دنیا
(ام.خــزان)
علی سردار میدان نبرد است
نگاه ساده اش ، درمان درد است
علی اول سوار جنگها بود
علی تنها غم نیرنگها بود
علی با ذوالفقارش ، جنگ می کرد
لباس کفر را ، او رنگ می کرد
علی یعنی شکوه آفرینش
فروغی نو ز روح آفرینش
علی یعنی تمام عشقبازی
علی یعنی جهانی تکنوازی
علی یعنی بلندای امامت
علی یعنی وجودی با شهامت
علی فخر جهان آفرینش
معّمای نهان آفرینش
دل کعبه گواه دیگری داشت
خبر از گوهر بالاتری داشت
زنی تنها بسوی قبله می رفت
برید از جمله ، سوی کعبه می رفت
................
بخش اول : حمد و ستایش پرورگار عالم
الا ای روزگار شیشه و سنگ !
الا میدان جولانگاه نیرنگ !
الا ای مهد فرزندان آدم !
سیاحتگاه موجودات عالم !
تو صدها عاشق و معشوق دیدی
دو صد لیلی و مجنون ، آفریدی
.......
كه درخواست شعر پدر داشتند
امیدوارم روح پدر مهربان ساراجان در آرامش باشد
با تو زندگی قشنـگه ، بی تو سرده مثل زندون
هر چی دارم از تو دارم ، تو بهار آرزوها
هنوزم اگه نگیری ، دستام و می افتم از پا
تولد امام علی(ع) مولود کعبه و روز پدر بر تمامی شیعیان آن حضرت مبارک باد
علی
ابن ابیطالب، امام اول تشیع و داماد، پسرعمو و برادر دینی پیامبر اکرم صلی
الله علیه و آله و سلم است. کنیه اش "ابوالحسن" است و القاب مختلفی همچون
امیر المومنین دارد. امام علی چهارمین خلیفه اسلامی است.
امام علی در روز جمعه سیزدهم رجب سال سی ام پس از عام الفیل (ده سال قبل از بعثت محمد) در مکه، در داخل کعبه به دنیا آمد. هیچ کس قبل از او و بعد از او، در این خانه خدا تولد نیافته است و این نشانگر موهبت و احترام و توجه خاص خداوند به وجود علی و بیانگر مقام بسیار ارجمند اوست. حضرت علی نخستین فرزند خانواده هاشمی است که پدر و مادر او هر دو فرزند هاشم هستند. پدرش ابوطالب فرزند عبدالمطلب فرزند هاشم است و مادر او فاطمه بنت اسد فرزند هاشم می باشد. خاندان هاشمی از لحاظ فضائل اخلاقی و صفات عالیه انسانی در قبیله قریش و در دیگر طوایف عرب، زبانزد خاص و عام بوده است. فتوت، مروت، شجاعت و بسیاری از فضایل دیگر اختصاص به بنی هاشم داشته است. تمام این فضیلتها در مرتبه عالی در وجود حضرت علی موجود بوده است.
فاطمه بنت اسد به هنگام درد زایمان راه مسجدالحرام را در پیش گرفت و خود را به دیوار کعبه نزدیک ساخت و چنین گفت: خداوندا! به تو و پیامبران و کتابهایی که از طرف تو نازل شده اند و نیز به سخن جدم حضرت ابراهیم علیه السلام سازنده این خانه ایمان راسخ دارم. پرودگارا! به پاس احترام کسی که این خانه را ساخت، و به حق کودکی که در رحم من است، تولد این کودک را بر من آسان فرما! لحظه ای نگذشت که دیوار جنوب شرقی کعبه در برابر دیدگان عباس ابن عبدالمطلب و یزید بن تعف شکافته شد. فاطمه وارد کعبه شد و دیوار به هم پیوست. فاطمه تا سه روز در شریفترین مکان مهمان خدا بود و نوزاد خویش را سه روز پس از سیزدهم رجب سال سی ام عام الفیل، به دنیا آورد. سپس از همان شکاف دیوار که دوباره گشوده شده بود بیرون آمد و گفت: "پیامی از غیب شنیدم که نامش را "علی" بگذار."
منبع:
ای مانده در قنوت شهادت امام عشق
ای از تبار زخم عبادت امام عشق
می كرد در نماز غزل های آبیت؛
تصویر اشك از تو روایت ، امام عشق
دل می زنندبا تو به دریای نافله
نیلوفران وحی ولایت،امام عشق
تا پركشان لاله ی روییده در نسیم
كرده ست باور تو قیامت امام عشق
خورشید جان سپرد در آغوش چشم هات
وقتی شدی شهید شهادت امام عشق
می خوانمت به لهجه ی عریان آفتاب
می جویمت به شیوه ی عادت امام عشق
تادردلت روایت مهتاب جاری است
داریم التماس دعایت ، امام عشق
این شعر زیبا از یكی از شاعران عزیز ایران زمین می باشد
كه بنده به رسم امانت در وبلاگم قرار داده ام
مادر والاترین شاعر،چیره دست ترین نقاش،تردست ترین آهنگساز و ماهر ترین پیكرتراش است. اوشو
هیچ نغمه ای روح پرور تر و د لنشین تر از كلمه مادر وجود ندارد. جبران خلیل جبران
هیچ گلی عطر و رنگ و زیبایی مادر را ندارد. ارنست همینگوی
برای من مادرم با شكوه ترین زنی است كه دیده ام. چارلی چاپلین
یك بوسه مادرم مرا نقاش كرد. رافائل
با سلام به دوستان عزیزم
با عرض پوزش به دلیل تأخیر در این پست
روز زن و روز مادر را به همه دوستان عزیزم تبریك عرض می كنم
موفق و پیروز باشید
شعر مفهوم سرشت آدم است
شعر آغاز سرای بی غم است
می نگارم قطره های عشق را
شعر عشق ناتمام عالم است
نویسندگان
- آخرین پستها
آمار وبلاگ
- کل بازدید :
- بازدید امروز :
- بازدید دیروز :
- بازدید این ماه :
- بازدید ماه قبل :
- تعداد نویسندگان :
- تعداد کل پست ها :
- آخرین بازدید :
- آخرین بروز رسانی :